THE MIRACLE TOWN RADIO SHOW

Episode #128

22 juni 2026

The head of security van je chain of command

Hey daar lieve luisteraar,

Lou hier, vanaf Terschelling waar ik samen met mijn zus de verjaardag van mijn moeder vier, die hier 85 jaar geleden geboren is.

In deze aflevering neem ik je mee in iets waar ik de afgelopen week weer eens mee geconfronteerd werd:

negatieve comments op social media.

Of noem het gewoon bespottelijk gemaakt worden.

Het interessante was niet zozeer wat er gezegd werd.

Het interessante was wat er níét gebeurde.

Ik schoot niet in de stress.
Ik schoot niet in verdedigen.
Ik schoot niet in uitleggen.

En daaraan kon ik merken dat ik opnieuw gegroeid ben.

Dat ik steeds stabieler sta.

En dat die comments me uiteindelijk zelfs geholpen hebben om mezelf verder aan te slijpen.

Verder ben ik weer een laagje dieper gedoken in mijn Inner Studio.

Of misschien moet ik het inmiddels Inner Hollywood noemen. 

Hoe dan ook: ik ontdekte dat de RAS (Reticular Activating System) in je brein, die de buitenwereld filtert naar je conscious mind (CEO), prachtig dienst kan doen als een News Room.

RAS News.

Want als je helder hebt welk nieuws er dagelijks op het bureau van je CEO terechtkomt, weet je meteen welke films Productions keer op keer maakt.

Het mooie is:

jij bepaalt uiteindelijk welke verhalen RAS News belangrijk genoeg vindt om verslag van te doen.

En dus ook welke werkelijkheid Productions vervolgens blijft produceren of voor je gaat produceren.

Enfin.

Luister maar.

En dan gebeurde er deze week nóg iets.

Iets dat eerder al begon met:

“Ooooooh ja, dat wil ik!”

Om onmiddellijk gevolgd te worden door:

“Maar dat kan niet… want..”

Dat is me eerder overkomen.

Toen Pascal ooit zei dat ik best voor een klasje van drie kinderen kon zorgen in plaats van een klas van dertig.

Mijn eerste reactie was:

“Ooooooh ja, dat wil ik!”

Direct gevolgd door:

“Maar dat kan niet…want…”

Want je mag niet afhankelijk zijn van je partner.
En bla bla bla.

Hetzelfde gebeurde toen Jipp op haar zestiende zwanger bleek te zijn.

Mijn allereerste reactie was:

“Ooooooh wat heerlijk, een kleintje erbij!”

Om onmiddellijk gevolgd te worden door:

“Maar dat kan niet…want…”

Wat zal de buitenwereld daarvan denken?
En bla bla bla.

En deze keer gebeurde precies hetzelfde opnieuw.

Ik had al eerder een heel duidelijke:

“Ooooooh ja, dat wil ik.”

Gevolgd door:

“Maar dat kan niet…want...”

En dus niet gedaan.

Of toch wel?

Tot de volgende keer.

Hold the pressure.
Keep the vision.

Alle liefs,

LOU

CEO & Creative Director van Universes Studios

aka ESB



Neem contact op

We zijn even offline. Laat je bericht achter en je ontvangt zo spoedig mogelijk bericht terug!

Not readable? Change text. captcha txt