FREEDOM WRITERS| Je Pen Als Pijnstiller voor Jezelf en Anderen.

Luister HIER op iTunes

Luister HIER op Soundcloud

Ha lieve Joyrider,

Ik had weer een (h)eerlijk gesprek met mijn schrijversvriendinnen Roos & Ro. Wij zijn samen de Freedom Writers en met elkaar bespreken we het schrijversleven. Sinds kort maken we daar zo nu en dan een podcast van, zodat (aspirant) schrijvers een beter beeld krijgen van wat er bij het schrijven komt kijken.

Deze keer hebben we het onder andere over pijn op de pagina. Of we schrijven over onze pijn, of we schrijven vanuit de pijn, of we schrijven als we daarmee een ander pijn doen…

Van Roos is net het prachtige boek Moeder van glas gepubliceerd.  Over de pijn van de dood van haar moeder én het leven met een manisch depressieve moeder. Een boek wat ze voor de dood van haar moeder niet had kunnen schrijven, maar wat nu heel helend is voor zichzelf en heel herkenbaar voor anderen.

Roanne maakt momenteel aantekeningen over de pijn van het leven van haar moeder die een hersenaandoening heeft gekregen. Ze kan er nog niet echt over schrijven (voor anderen) omdat het verhaal nog niet klaar is. Omdat zij er nog niet klaar voor is. Maar ze schrijft wél.

Ik schrijf voor mezélf vanuit de rauwe pijn. Dóór de pijn heen, met mijn pen als zaklamp en als zakdoek. Zodat alles uit mijn gebroken hart op de hele pagina terechtkomt. Waardoor het mijn lijf weer kan verlaten en mijn longen zich weer kunnen vullen met lucht.  Maar… als het voor een boek/blog/course is dan déél ik het vanuit het litteken, niet vanuit die open rauwe wond.

Dat doe ik niet alleen omdat ik een eventuele ander over wie ik schrijf geen pijn wil doen met mijn woorden, maar vooral omdat het voor de lezer alleen zinvol is als je als schrijver zelf aan de andere kant bent beland. Als je door je pijn héén bent en met je tranen een paadje hebt gecreëerd voor een ander om te volgen. Waar een ander wat aan hééft.

De pagina’s waar ik het in deze episode van de Freedom Writers Podcast over heb komen uit Moedige Moeders & Dappere Dochters; de geboorte van een tienermoeder.

Er kwam voor mezelf zoveel oud zeer naar boven toen mijn jongste dochter Jipp op haar 16e zwanger bleek te zijn.

Voor een aantal pagina’s heb ik paar dagen in mijn eentje in het appartement van mijn dochter Sjimmie gezeten, zodat ik in alle pijn kon schrijven. En reken maar dat onderstaande pagina’s eerst véél heftiger waren. (en niet alleen deze…)Jánkend heb ik ze geschreven. Wóest was ik weer. Maar pas als dié woede en pijn eruit is, kun je gaan schrappen. Je hebt het gezegd. Je hebt het uitgesproken. Je woede, je verdriet, je teleurstelling, je zelfmedelijden, je pijn. Nu is het tijd om te kijken waar ik een ander gewoon pijn wil doen. Waar zit het zelfmedelijden, waar wil ik gewoon een punt maken, een trap nageven, een ander de schuld geven. Dat gaat eruit. Je wilt wel je pijn op de pagina krijgen, en je wilt ook transparant zijn, maar het is niet bedoeld als dolk of als uitgestoken tong, althans niet voor mij.

joseph-campbell-boom
words-are-loaded-pistols

Het mooie van het schrijven samen met Jipp was dat het in die vorm ook als advies aan haar bedoeld was. Dat maakte automatisch dat ik op zoek ging naar de waarde voor háár. Zo kun je ook kijken naar je lezers. Wat hebben zij aan jouw pijn? Hoe kun je een ander upliften. Hoe kun je een ander de hand reiken met jouw pen?

En moet je daar een gepubliceerd auteur voor zijn? Moet je boeken op je naam hebben staan? NEE. Absoluut niet!

Je bent een schrijver als je schrijft. Je bent een lezer als je leest wat er geschreven is. Je kunt het doen in je blog, in een brief (remember those?) maar óók in een post op social media of een what’app berichtje. Hoe kan jouw ‘pen’ ook een bondgenoot voor een ander zijn?

Het kan ook  je eigen (illustrated) journal zijn, waarmee je het vastlegt. Voor later, als herinnering, als keepsake.

Zo maakte ik van de pijn op een roadtrip, om de as van mijn vriendin Marilie uit te strooien, deze journal pagina’s.

Vervolgens werden deze pagina’s weer onderdeel van de e-course Art Journal on the Road voor mijn Bondgenoten. En werd dié e-course weer het onderwerp van Zo maak je je éigen e-course.

Easy May, de dochter van Marilie en nu ‘mijn’ dochter, trok óók haar pen over de pijn van de dood van haar moeder, maar dan als Singer Songwriter, en schreef dit prachtige nummer: I WILL RISE. 

iwillrise

De videoclip is gemaakt door haar vader Steve, die vorig jaar onverwacht óók overleed…

Het echte leven zal keer op keer voor de deur staan.

Pijn is onvermijdelijk, lijden is een keuze. Laat je pijn een ingang zijn.

Je pijn kan een verborgen aanwijzing zijn. Als je bereid bent om het pad van pijn te volgen. Het je letterlijk te laten vormgeven door je (teken)pen, dan ontstaat er altijd iets dat groter is dan jezelf. Er ligt altijd een prachtige les in verscholen. Voor jezelf én anderen.

Het is prachtig om te zien hoe de pijn van Easy May weer leidt (ipv lijdt) tot kippenvel muziek. Hoe de pijn van  Jipp heeft geleid tot 3 prachtige kinderen, een huwelijk, een eigen kinderkledingmerk en een groot voorbeeld voor anderen zijn als social influencer. Al die dingen waren nooit gebeurd als ze niet bereid waren geweest om hun pijn aan te gaan en om hun pijn vervolgens te delen, net als het voor mij  heeft gedaan toen ik JA zei tegen mijn pijn.

Als jij (veel) pijn hebt, wat eruit wil, en waar je je pen voor zou willen gebruiken, maar je weet niet hoé, kijk dan eens op de website Life of Chrisje van Christa Krommenhoek . Zij is écht een meester in het trekken van haar pen tegen pijn. En zij leert anderen weer om hetzelfde te doen.

Dus laat je pen je pijnstiller zijn. Eerst voor jezelf, zodat het daarna de pijn van een ander kan verzachten.

En je hoeft overigens helemaal geen Grote Pijn te ervaren om te kunnen schrijven! De mythe van de getormenteerde kunstenaar/schrijver doen we in deze episode ook meteen maar de das om. Bovendien gaat het ook over schrijven vanuit JOY! Genoeg om te luisteren dus.

En mijn hoop voor deze Online Brief en onze Freedom Writer Podcast is dat het voor jou weer een verborgen aanwijzing is, waar je een stapje verder komt op jouw pijnpad en/ of schrijversreis.

Write on!

Liefs,

Lou.

P.S. Tot het eind van het jaar staat de achterdeur van de Wild & Free Societyopen voor degenen die wel wat inspiratie en bondgenoten kunnen gebruiken.  Naast de arjournal on the road e-course is vooral de Hero’s Journey een fantastische manier om je pijn letterlijk vorm te geven en daarmee jezelf. Waar de grote verrassing voor ons allemaal was hoé ongelooflijk veel power er vrij komt als je afdaalt  naar de onderwereld en je Wild Warrior bevrijd wordt…!

wild-warrior

Als ik al besluit om mijn e-courses los te verkopen dan zou je voor de €222,- euro waar je nu álle 25 e-courses voor krijgt, alléén de Hero’s Journey kunnen kopen. Maar de kans is nog groter dat het merendeel van mijn e-courses straks helemaal niet meer verkrijgbaar is.

Just sayin’.

XXX

Ik ben de vloeiende lijn van mijn pen achterna op zoek naar FREEDOM & JOY. Wil je mee? Sign Up dan zal ik je verborgen aanwijzingen en mijn avonturen sturen.

Neem contact op

We zijn even offline. Laat je bericht achter en je ontvangt zo spoedig mogelijk bericht terug!

Kun je er niets van maken? Creëer een nieuwe. captcha txt